KSIĘGA FUNDACJI

MATERIAŁY DO LEKTURY

 

 Tematy do lektury na poszczególne miesiące:

 

  I. Posłuszeństwo 

Jego źródłem jest miłość i pragnienie  zadowolenia Umiłowanego; celem – zjednoczenie  z Bogiem i doskonałość; owocami –  bezpieczeństwo, pokój, moc, wolność, pokora….  Treści te należy rozważyć w oparciu o piąty  rozdział Księgi Fundacji, punkty 3-13 i 17.

  1.  W jaki sposób przeżywamy dziś posłuszeństwo?

  2. Jakie przeszkody napotykamy w rozeznawaniu woli Bożej?

  3. Jakich trudności doświadczamy w posłuszeństwie naszym przełożonym?

II. Obowiązek misyjny i pragnienie zbawienia dusz

Pragnienie Teresy, aby jak najwięcej ludzi dostąpiło zbawienia, przemienia się w konkretne zaangażowanie w społeczeństwie i Kościele jej współczesnym. W jaki sposób realizowała święta to pragnienie dowiemy się czytając Księgę Fundacji rozdział 1, punkt 6; rozdział 2, punkty 3, 4 i 6; rozdział 28, punkt 16 i 17. Po rozważeniu tekstu łatwiej nam będzie odczytać misyjne znaki czasu.

  1. Jakie wyzwania misyjne (w krajach misyjnych i tuż obok „za ścianą”) stawia Bóg dzisiaj przed naszą wspólnotą?

  2. Czy ufamy Bogu tak, że gotowi jesteśmy podjąć zadanie nawet trudne, przerastające ludzkie siły?

  3. Jaka jest nasza wierność charyzmatowi Karmelu terezjańskiego?

III. Ubóstwo pierwszych wspólnot

Jeden z filarów reformy terezjańskiej – ubóstwo ewangeliczne oraz owoce jego przeżywania przez pierwsze wspólnoty braci i mniszek bosych poznamy czytając rozdział 14, punkty 4 i 5; rozdział 15, punkty 13, 14 i 15. Ufność Opatrzności, natomiast z rozdziału 20, punkt 13 i z rozdziału 31, punkt 49.

  1. Jakie jest dzisiaj znaczenie słowa ubogi?

  2. Czy wspólnota i każdy członek daje świadectwo życia ubogiego w zaufaniu Opatrzności?

  3. Czy potrafimy poprzestawać na małym, wyrzekając się tego, co potrzebne, ale niekonieczne?

IV. Duch modlitwy i rozeznawanie powołań

Ogromną radością św. Teresy jest każda fundacja, gdyż to jeden kościół więcej, w którym trwa obecność eucharystyczna i służba modlitwy. Jednakże trzeba dobrze rozeznać każde powołanie, aby został zachowany styl życia wspólnotowego, gdzie modlitwa jest fundamentem. Mówi o tym rozdział 3, punkt 10; rozdział 18, punkt 5 oraz rozdział 4, punkty 2, 3 i 4.

  1. Czy mamy świadomość, że wspólnota jest dziełem Bożym?

  2. Ile czasu poświęcamy na adorację Najświętszego Sakramentu? Jak długo trwamy na dziękczynieniu po Mszy Świętej?

  3. Jak rozeznajemy, czy osoba ma powołanie do wspólnoty karmelitańskiej?

V. Pamięć o naszych początkach i świadomość, że jesteśmy fundamentem dla tych, którzy przyjdą

Nasze korzenie, wierność chwili obecnej i troska przyszłość są dla Matki Teresy przestrzenią umacniania świadomości, że jesteśmy fundamentem jedni dla drugich. Jak nam to tłumaczy dowiemy się rozdziału 4, punkty 5, 6, i 7; rozdziału 29, punkty 32 i 33 oraz rozdziału 27, punkt 11.

  1. Kim jesteśmy, świeccy karmelici? Tożsamość wspólnoty.

  2. Czy nasze dzisiaj jest fundamentem dla tych, którzy przyjdą?

  3. Co chcemy dzisiaj przekazać światu? Jak jesteśmy postrzegani z zewnatrz?

VI. Niektóre wzorcowe biografie dla wspólnotowej pamięci

Głos powołania, cnoty, cierpienia, budujące czyny, obfitość łaski Bożej dla każdej wybranej osoby ukazuje Teresa, aby dać nam przykłady do naśladowania. Poznamy je z rozdziału 9, punkt 1; rozdziału 10, punkt 8; rozdział 26, punkt 3; rozdział 28, punkt 21.

  1. Wezwanie do Karmelu terezjańskiego i nasza odpowiedź.

  2. Wierność i jak wypełniamy dzisiaj swoje zobowiązania?

  3. Czy staramy się poznawać, zachowywać historie życia szczególnie żarliwych członków wspólnoty?

VII. Opatrznościowe działanie Boga rozpoczyna każdą fundację i jej towarzyszy

Teresa świadczy o mocy i miłosierdziu Boga pośród trudów i przeciwności napotykanych przy każdej fundacji. Jej odczytywanie historii nasycone jest Bożą obecnością. Przez Księgę Fundacji uświadamia nam, że nic nie wymyka się z ręki Opatrzności Bożej. Rozważmy rozdział 13, punkt 7 oraz rozdział 27, punkty 11, 12, 16, 17, 18 i 20.

  1. Czy odczytujemy historię wspólnoty i osobistą w duchu terezjańskim?

  2. Jak wpływają wydarzenia bolesne, trudności, niezrozumienia na wspólnotę, której centrum jest Chrystus?

  3. Współczesność woła o świadków modlitwy, czy i jak wspólnota odpowiada na to wezwanie?

VIII. Nadzieja skierowana ku życiu wiecznemu

Śmierć, sąd, niebo lub piekło nigdy nie znikają z horyzontu terezjańskiego. Wszystko prowadzi do lepszej służby i większej miłości, poprzez naśladowanie Pana i pamięć o tym, że nie mamy tutaj trwałego mieszkania. Przeczytajmy rozdział 12, punkt 1; rozdział 14, punkt 5; rozdział 28, punkt 36 i rozdział 29, punkt 33.

  1. Jak bardzo jest w nas obecne pragnienie nieba?

  2. Czy pogłębiamy świadomość o konieczności oczyszczenia, przemiany wewnętrznej, prostoty w obliczu śmierci?

  3. Jak dzisiaj rozmawiać o śmierci i sądzie ostatecznym?

 

Design by Premium templates in association with Free Joomla 2.5 templates