Przedmowa

 

 „Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami” (J 15, 9). Przywołanie Jezusowych słów o krzewie winnym i trwających w nim latoroślach, posłużyło Janowi Pawłowi II do podjęcia tematu formacji katolików świeckich, w piątym rozdziale Adhortacji apostolskiej «Christifideles laici» o powołaniu i misji świeckich w Kościele i w świecie. Określa on tam formację jako „stały proces osobistego dojrzewania i upodabniania się do Chrystusa, zgodnie z wolą Ojca, pod kierunkiem Ducha Świętego”. Tak pojęta formacja ma nam pomóc w procesie nawracania się i zjednoczenia w miłości z Trzema Osobami Boskimi, aby nawiązać z Nimi jak najgłębszą relację. W szczególny sposób zaprasza nas do niej i zobowiązuje nasze powołanie w Karmelu.

 

 Realizacja karmelitańskiego powołania zakłada formację chrześcijańską i ludzką, obejmującą nie tylko sferę duchową, lecz także intelektualną, uczuciową i społeczną. Aby być dojrzałym karmelitą, trzeba być przecież dojrzałym chrześcijaninem; aby zaś być dojrzałym chrześcijaninem, trzeba być dojrzałym człowiekiem. Toteż właśnie poprzez całościowy proces formacji, który obejmuje wymiar duchowy, wspólnotowy i apostolski, pragniemy kształtować w sobie pełnię człowieczeństwa na obraz Człowieka prawdziwego, samego Jezusa Chrystusa, Jednorodzonego Syna Ojca. W Nim pragniemy wzrastać, dojrzewać i pracować dla przyjścia królestwa Bożego. Innymi słowy, pragniemy stawać się Jego uczniami i – zgodnie z Jego zachętą – przynosić owoc obfity.

 

 Do realizacji tego celu służy długo oczekiwany dokument Zasady i program formacji, który obecnie oddajemy do rąk członków Krakowskiej Prowincji Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych. Dokumentowi nadajemy polski tytuł, podając jego oryginalną – zresztą trudno przetłumaczalną – łacińską nazwę Ratio Institutionis jedynie w podtytule, i kierując się tym, aby był on zrozumiały dla czytelnika.

 

 Tytuł publikacji trafnie sygnalizuje jej części składowe. Stanowi ją bowiem część pierwsza, czyli podstawowe Zasady formacji – o czym wspomina Ojciec Generał w słowie wstępnym oraz część druga, to jest Program formacji naszej Krakowskiej Prowincji. Jest to ten sam program formacji, który został opracowany zgodnie z wytycznymi Definitorium Generalnego w Chile w roku 2005, następnie przedłożony naszym wspólnotom w roku 2007, obecnie zaś zamieszczony tutaj po uzyskaniu jego aprobaty. Program ten składa się z 56 tematów, które są przerabiane na spotkaniach formacyjnych w naszej Prowincji, w ciągu 6 lat formacji początkowej. Do tych właśnie tematów jest opracowywany podręcznik zatytułowany Materiały formacyjne.

 

 Dodatkową, trzecią część publikacji stanowią Pytania pomocnicze, wypracowane w naszej Krakowskiej Prowincji na bazie doświadczenia formacyjnego i tzw. kwestii do oceny, zamieszczonych w Programie formacji z 2007 r. Te pytania mają służyć przede wszystkim kandydatom na poszczególnych latach formacji, a drugorzędnie także Radzie wspólnoty i zespołowi formacyjnemu przy ich ocenie. Niewątpliwie nakreślają one pewien ideał, do którego zmierzamy. Można je wykorzystać jako pomoc do rachunku sumienia nie tylko w formacji początkowej, lecz również na wszystkich etapach życia w Karmelu.

 

 Na końcu pragniemy wyrazić nasze gorące podziękowanie wszystkim, którzy przyczynili się do nadania ostatecznego kształtu dokumentowi w tłumaczeniu polskim. Szczególnie podziękowanie składamy członkom Rady Prowincjalnej Krakowskiej Prowincji, poprzednim i obecnym, a także Ojcu Delegatowi i Radzie bratniej Prowincji Warszawskiej, za cenne obserwacje i korektorskie uwagi.

 

o. Łukasz Kasperek OCD, delegat ds. OCDS

Rita Widuch OCDS, przewodnicząca Rady Prowincjalnej

 

Design by Premium templates in association with Free Joomla 2.5 templates