Statut Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Krakowskiej - Rozdział III Formacja Członków Świeckiego Zakonu

Rozdział III Formacja Członków Świeckiego Zakonu

 §9 Cele formacji

 1. Założeniem formacji karmelitańskiej . zgodnie z Konstytucjami Świeckiego Zakonu . jest przygotowanie i budowanie postawy kontemplacyjno - apostolskiej na drodze doświadczenia więzi z Bogiem Trójjedynym, poprzez nawiązywanie coraz głębszej relacji osobowej z Chrystusem. Przestrzenią tej relacji jest modlitwa, proces wewnętrznego scalania człowieka, pogłębienie świadomości własnej tożsamości karmelity świeckiego w dążeniu do chrześcijańskiej dojrzałości i świętości oraz miłości apostolskiej.

2. Pamiętając, że Duch Święty jest główną osobą formującą, członkowie Świeckiego Zakonu, a zwłaszcza osoby formowane, starają się zawsze z Nim współpracować pod kierunkiem odpowiedzialnych za formację.

 §10 Struktury formacji

 1. O przyjęciu i formacji członków decyduje Rada Wspólnoty, dla której formacja (podstawowa i ciągła) jest zasadniczym obowiązkiem, zgodnie z art. 46 Konstytucji Świeckiego Zakonu. Bezpośrednią formację prowadzi odpowiedzialny za formację, któremu Rada Wspólnoty może przydzielić do pomocy osobę wspomagającą.

2. Spotkania formacyjne powinny odbywać się oddzielnie dla poszczególnych grup, zgodnie z etapami formacji.

3. Przed przyjęciem do Świeckiego Zakonu . zgodnie z art. 36 pkt a Konstytucji Świeckiego Zakonu . konieczny jest przynajmniej półroczny okres kontaktu kandydata ze wspólnotą w celu poznania istoty, ducha, jego sposobu życia oraz posługi apostolskiej w Kościele a także rozeznania własnego powołania. Rada Wspólnoty może wydłużyć ten okres. Przyjęcie dokonuje się zgodnie z Rytuałem Świeckiego Zakonu poprzez nałożenie poświęconego szkaplerza sukiennego. Okres wstępny powinien odbywać się według Programu Formacyjnego Świeckiego Zakonu Prowincji Krakowskiej.

4. Ze względu na znaczenie Chrztu św. poleca się zachowywać imię chrzcielne z dodatkiem predykatu (wezwania), bez zmiany imienia.

5. Pierwsze przyrzeczenie jest włączeniem do Świeckiego Zakonu, z nabyciem praw oraz obowiązków członka Świeckiego Zakonu i dokonuje się w sposób publiczny podczas Mszy św., podczas Liturgii Godzin lub podczas Liturgii słowa Bożego, zgodnie z Rytuałem Świeckiego Zakonu.

6. Rada Wspólnoty ma prawo pierwszy etap formacji (od przyjęcia do pierwszych przyrzeczeń) oraz drugi etap formacji (od pierwszych przyrzeczeń do przyrzeczeń definitywnych) skrócić o 5 miesięcy, albo przedłużyć, nie dłużej jednak niż o jeden rok.

7.Skrócenie czasu etapu pierwszego jak i drugiego formacji powyżej 5 miesięcy lub wydłużenia powyżej 1 roku należy do Przełożonego Prowincjalnego lub jego Delegata.

8. W I i II etapie formacji odpowiedzialny za formację organizuje spotkania kandydatów do przyrzeczeń czasowych i definitywnych, nie rzadziej niż raz w miesiącu.

9. Po złożeniu przyrzeczeń definitywnych członkowie Świeckiego Zakonu zobowiązani są do formacji ciągłej prowadzonej pod opieką duchową Prowincjała lub jego Delegata i Rady Prowincjalnej Świeckiego Zakonu. Nad realizacją zaleceń formacyjnych przedstawionych przez wyżej wymienione władze czuwa Rada Wspólnoty.

 §11 Treść formacji

1. Cykl wzrostu duchowego po okresie wstępnym . wprowadzenia . obejmującym zapoznanie się z charyzmatem i historią Karmelu oraz elementami powołania do OCDS, przekazuje podstawową pięcioletnią formację w dwóch etapach:

- etap pierwszy formacji

a) rok pierwszy - fundamenty życia chrześcijańskiego (elementy życia duchowego, nawrócenie, włączenie w życie wspólnoty, wprowadzenie do medytacji i liturgii),

b) rok drugi - życie ewangeliczne i środki rozwoju życia duchowego,

- etap drugi formacji

c) rok trzeci . osiągniecie dojrzałości moralnej i osobowej poprzez znajomość cnót teologalnych i kardynalnych oraz doktryny świętych doktorów Karmelu Terezjańskiego.

d) rok czwarty . misterium wspólnoty (wymogi życia duchowego i społecznego) i uświęcania świata (rola świeckich w Kościele i w świecie),

e) rok piąty . utrwalenie i pogłębienie znajomości charyzmatu karmelitańskiego (zgłębienie doktryny świętych doktorów Karmelu), a także retrospekcja . na ile osoba formowana jest zaangażowana w ciągłe pogłębianie relacji z Bogiem oraz przygotowana do złożenia przyrzeczeń definitywnych.

2. Treścią formacji ciągłej, trwającej całe życie, są: teologia rzeczywistości ziemskich (życie, praca zawodowa, społeczna, polityczna) i apostolat Karmelu Terezjańskiego.

3. Formacja powinna się odbywać według Programu Formacyjnego Świeckiego Zakonu Prowincji Krakowskiej zgodnie z tematami formacyjnymi i aktualnymi ustaleniami Przełożonego Prowincjalnego, lub jego Delegata, jak również odpowiedzialnego za formację, i powinna być rzetelnie wprowadzona w życie każdego członka.

§12 Inne ustalenia :

1. Przewodniczących i odpowiedzialnych za formację zobowiązuje się do udziału w corocznych rekolekcjach formacyjnych.

2. Za organizację kursów dla przewodniczących odpowiedzialny jest Przewodniczący Prowincjalny, natomiast za kursy dla odpowiedzialnych za formację oraz za koordynację pracy odpowiedzialnych za formację w poszczególnych wspólnotach odpowiada członek Rady Prowincjalnej ds. formacji.

3. Zgodnie z art. 56 i 58 pkt. b Konstytucji Świeckiego Zakonu członkowie mieszkający daleko od wspólnoty lub niemogący regularnie uczestniczyć w życiu wspólnoty powinni odbyć podstawową formację i realizować stałą według Programu Formacyjnego Świeckiego Zakonu Prowincji Krakowskiej. Przewodniczący wspólnoty lokalnej powinien utrzymywać z nimi kontakt osobisty, lub wyznaczyć do tego inną osobę. Czyni to przynajmniej raz w miesiącu, poprzez spotkanie osobiste lub przez współczesne środki komunikacji, np. list, telefon, e-mail, komunikator.

4. Po roku od założenia przyrzeczeń definitywnych członek Świeckiego Zakonu może złożyć śluby zgodnie z 39 art. Konstytucji Świeckiego Zakonu.

5. W niebezpieczeństwie śmierci Rada może dopuścić do złożenia przyrzeczeń lub ślubów przed upływem terminu formacji, jeżeli zainteresowany wyrazi taką prośbę.

 

Design by Premium templates in association with Free Joomla 2.5 templates