Konstytucje Świeckiego Zakonu

 Karmelitów Bosych

 

Kongregacja

Instytutów Życia Konsekrowanego

i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego

Prot. n. C. 228- 1/2003

 

Dekret

Przełożony Generalny Karmelitów Bosych,  posiadając uprzednią aprobatę Definitorium Generalnego, zebranego na sesji 11 w dniu 9 czerwca 2003 r., przedstawił Stolicy Apostolskiej tekst Konstytucji Świeckiego Zakonu, prosząc o ich zatwierdzenie.

Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowa nego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, po uważnym rozważeniu całej przedmiotowej sprawy, aprobuje i zatwierdza niniejszym Dekretem przedłożony tekst, zgodnie z egzemplarzem zredagowanym w języku hiszpańskim, przechowywanym w jej archiwum.

Niechaj nowy tekst Konstytucji Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych będzie prawdziwie skutecznym środkiem, aby jego członkowie mogli coraz bardziej wzmacniać swoją konsekrację chrzcielną w konkretnych sytuacjach życia rodzinnego, społecznego, cywilnego i eklezjalnego.

Bez względu na inne przeciwne zarządzenia.

Watykan, 16 czerwca 2003 r.

kard. Edwardo Martinez Somalo

Prefekt

Piergiorgio Silvano Nesti CP

Sekretarz

Wstęp

Wszyscy ludzie są wezwani do uczestnictwa przez miłość w jedynej świętości Boga: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5, 48).

Naśladowanie Chrystusa jest drogą do osiągnięcia doskonałości, otwartą dla każdego chrześcijanina przez chrzest. Poprzez chrzest uczestniczy on w potrójnej misji Jezusa: królewskiej, kapłańskiej i prorockiej. Pierwsza jest zaangażowaniem w przemienianie świata zgodnie z zamysłem Bożym. Druga jest ofiarowaniem siebie i całego stworzenia Ojcu wraz z Chrystusem pod natchnieniem Ducha Świętego. Jako prorok głosi plan Boży dla ludzkości i ujawnia wszystko, co mu się sprzeciwia.

Wielka rodzina Karmelu Terezjańskiego jest obecna w świecie w wielu formach. Rdzeniem tej rodziny jest Zakon Karmelitów Bosych, który tworzą zakonnicy, mniszki klauzurowe i świeccy. Jest to jeden Zakon z tym samym charyzmatem. Zakon karmi się długą tradycją historyczną Karmelu, wyrażoną w Regule św. Alberta i w doktrynie karmelitańskich doktorów Kościoła oraz innych świętych Zakonu.

Obecne Konstytucje OCDS stanowią podstawowe prawo dla jego członków, obecnych w różnych regionach świata. Dlatego charakteryzują się prostotą struktury i umiarem przepisów dotyczących życia. W ten sposób, w ramach podstawowej jedności ustalonej przez to prawodawstwo, zachowują otwartość na pluralizm uściśleń wymaganych przez różne uwarunkowania społeczne, kulturowe i eklezjalne. Można dla nich opracować statuty partykularne, które uzupełnią i przystosują ogólne normy w sprawach, w których zezwalają na to obecne Konstytucje.

 

 

Design by Premium templates in association with Free Joomla 2.5 templates