W Domu Pielgrzyma w Czernej, w dniach 28 lutego – 1 marca 2026 r., spotkało się 32 zelatorów ze wspólnot z: Andrychowa, Bytomia, Bielska-Białej, Chorzowa, Czernej, Imielina, Katowic-Śródmieścia, Krakowa, Lublina, Lublina-Czuby, Oświęcimia, Przemyśla, Rzeszowa, Rzeszowa-Wschód, Rudy Śląskiej, Sosnowca, Tarnowa, Wolbromia, Żywca, oraz z Prowincji Warszawskiej ze wspólnoty Wrocławskiej dwie osoby i z Gorzowa Wielkopolskiego trzy osoby. Duchową stronę spotkania prowadził, posługiwał i głosił konferencje sekretarz ds. misji karmelitańskich o. Jan Krawczyk.
Dotychczasowe spotkania były jednodniowe i ze względu na duże odległości między wspólnotami nie wszyscy mogli na nie dojechać, dlatego też tym razem ci, którym obowiązki pozwoliły, przyjechali już w piątek. Stworzyło to nam możliwość uczestniczenia w Drodze Krzyżowej i wielkopostnych rekolekcjach głoszonych dla mieszkańców Czernej, przez misjonarza o. Rafała Myszkowskiego, posługującego w Berdyczowie na Ukrainie. Wieczór przyjazdów i zakwaterowań zakończyliśmy wspólnymi Nieszporami, odmówionymi z o. Janem i kolacją.
Sobotę rozpoczęliśmy od wspólnej Jutrzni w kaplicy Domu Pielgrzyma. Po sprawowanej w kościele Mszy Świętej z kazaniem rekolekcyjnym poświęconym wierze i po modlitwie wewnętrznej przed Najświętszym Sakramentem, wysłuchaliśmy już w auli konferencji o. Jana.
O godz. 15.00 wszyscy udaliśmy się do kaplicy św. Rafała Kalinowskiego, gdzie modliliśmy się do Bożego Miłosierdzia i za przyczyną tego świętego prosiliśmy o wytrwanie w wierze i wierność Ewangelii. Ojciec Jan Krawczyk podzielił się swoim doświadczeniem z okresu nowicjatu, ze spotkania z bł. o. Rafałem Kalinowskim w jego relikwiach i łaskach, przez które cudownie został uleczony chłopczyk.
Następnie część osób pod przewodnictwem Wandy Bigaj z czerneńskiej wspólnoty, udała się na spacer dróżkami karmelitańskimi obok pustelniczego mostu i do ruin dawnej furty klasztornej. Wanda opowiedziała historię i zmiany, jakie w ciągu wieków dokonały się w tych miejscach. Ta ciekawa i barwna opowieść pozwoliła poznać głębiej przeszłość i dziedzictwo karmelitów bosych w tej kolebce Polskiego Karmelu. Radość przebywania razem, wiosenna słoneczna pogoda zaowocowała wesołymi żartami i opowieściami. Te chwile połączyły nas w braterstwie i pozwoliły pogłębić przyjacielskie relacje.
Po nieszporach w kaplicy Domu Pielgrzyma i kolacji, wspólnie dzieliliśmy się przemyśleniami dotyczącymi konferencji oraz wędrowaniu w wierze ścieżkami karmelitańskiej duchowości w świecie. Zbliżyło nas to bardzo, poczuliśmy się jedną rodziną.
O godz. 20.30 w ciszy kaplicy adorowaliśmy Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, gdzie treści konferencji przez moc Słowa Bożego mogły dotykać naszych serc. Po adoracji wiele osób spotkało się w kafejce Domu Pielgrzyma, by napić się herbaty i jeszcze porozmawiać, gdyż wszystkim nam brakowało tego, by ze sobą po prostu pobyć.
Niedzielę rozpoczęliśmy Jutrznią i osobistą adoracją Najświętszego Sakramentu. Po odśpiewaniu hymnu, każdy osobno miał powoli modlić się słowami Psalmów, by Pan mógł bardziej nas dotykać w Jego Słowie i leczyć, powoływać do misji, do dalszej drogi, uczyć patrzenia na Niego, by móc chodzić po wodzie naszego życia i całego wzburzonego świata.
Po śniadaniu wysłuchaliśmy trzeciej, ostatniej konferencji o. Jana. W tej ostatniej konferencji brał udział szczególny gość; o. Omer Nshimirimana, który przybył do Polski na Kapitułę Prowincjalną. Pragnął spotkać się ze wszystkimi, którzy wspierali go w drodze do kapłaństwa i prosić o dalszą współpracę w jego duszpasterskiej działalności w Rwandzie i Burundi. Jest najmłodszym ojcem – magistrem nowicjatu, dlatego też prosił o wsparcie modlitewne. Wzmocnił też naszą nadzieję, cytując słowa św. Jana Pawła II i jego mocne wezwanie „Nie lękajcie się!”. Nie martwcie się – mówił – tym, że kościoły pustoszeją, ale mocno trwajcie w wierze i nauce Chrystusa. Bądźcie jak gąbka, która nasiąknie wodą, a później rozlewa ją na każdego, kogo spotka. Tak też my mamy nasiąkać do pełna karmelitańską duchowością i rozlewać, zraszać wszędzie, gdzie nas Pan Jezus pośle z misją.
Nazwisko o. Omera Nshimirimana jest szczególne, albowiem znaczy „Bogu Chwała”. Ojciec swoim życiem wskazuje na Bożą Chwałę. Po spotkaniu wiele osób wymieniło z o. Omerem numery telefonów, by zaprosić go do swojej wspólnoty.
O godz. 12.00 w kaplicy Domu Rekolekcyjnego obaj Ojcowie celebrowali Mszę Świętą Homilia oparta na przemienieniu Jezusa na Taborze, stała się zwieńczeniem treści wygłoszonych konferencji i jest rozesłaniem nas do misji, jakby z Góry Karmel na dół, tak jak apostołowie, którzy o tajemnicy Spotkania mieli świadczyć bez słów, tylko swoim zmienionym postępowaniem. Natomiast o. Omer odczytał po polsku Ewangelię i przepięknie, modlitewnie wyśpiewał „Ojcze Nasz…” w języku kirundi.
Po obiedzie uczestnicy podziękowali Ojcom i zrobiliśmy wspólne rodzinne, pamiątkowe zdjęcie. Wszyscy rozjeżdżaliśmy się z poczuciem, że chcemy by odbywały się kolejne spotkania w takiej formie. Dlatego już teraz ustalono termin następnego spotkania na 26-28.02.2027 r. Zapraszam wszystkich za rok.
Renata Luszowiecka OCDS
