W dniach 6–7 czerwca 2026 r. odbyło się nasze drugie spotkanie rekreacyjno-modlitewne Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych. Tym razem również gościliśmy w tym wyjątkowym miejscu jakim jest jarosławskie opactwo, gdzie spotkało się 25 osób ze wspólnot z Krakowa, Krakowa-Łobzowa, Lublina, Piotrkowic, Przemyśla, Rzeszowa, Rzeszowa Wschód i Tarnowa. Organizatorem wydarzenia była wspólnota rzeszowska.
Opactwo Benedyktynek, położone na wzgórzu św. Mikołaja, zachwyca swoją historią i pięknem. Otoczone starymi drzewami i murami z ośmioma basztami, od 1611 roku pozostaje miejscem modlitwy i życia sióstr benedyktynek, sprowadzonych tutaj przez księżną Annę Ostrogską.
Nasze spotkanie rozpoczęliśmy Eucharystią, której przewodniczył o. Marek Śleziak OCD, a koncelebrował ks. Lucjan Dyka ze wspólnoty rzeszowskiej. W homilii o. Marek, nawiązując do Ewangelii o ubogiej wdowie, przypomniał nam, że prawdziwa wiara i zaufanie Bożej Opatrzności wyrażają się w oddaniu Bogu wszystkiego, co mamy i czym jesteśmy.
Po wspólnym obiedzie zwiedzaliśmy Jarosław z przewodnikiem, poznając historię miasta słynącego niegdyś z wielkich jarmarków. Przeszliśmy trasą podziemną prof. Władysława Zalewskiego, odwiedziliśmy rynek oraz cerkiew greckokatolicką pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, gdzie znajduje się cudowna ikona Matki Bożej zwana „Bramą Miłosierdzia”. Zobaczyliśmy również Kolegiatę pw. Bożego Ciała z obrazem Matki Bożej Śnieżnej – patronki rodzin.
Wieczorem czekała na nas wspólna kolacja, podczas której nie zabrakło serdecznych rozmów, dzielenia się doświadczeniami i radości ze spotkania z braćmi i siostrami z różnych wspólnot. Dzień zakończyliśmy Nieszporami i modlitwą wewnętrzną, dziękując Bogu za otrzymane łaski. Mieliśmy także okazję zwiedzić opactwo i wysłuchać interesujących opowieści ks. Marka Pieńkowskiego, dyrektora Ośrodka Kultury i Formacji Chrześcijańskiej oraz rektora kościoła pw. św. Mikołaja i św. Stanisława.
Niedzielę rozpoczęliśmy Mszą Świętą połączoną z Jutrznią, a po śniadaniu spędziliśmy czas na rozmowach, spacerach po rozległym terenie opactwa i wzajemnym poznawaniu się. Był to czas budowania wspólnoty, umacniania więzi i dzielenia się codziennym doświadczeniem życia w Karmelu. Wspólny obiad zakończył nasze spotkanie.
Wracaliśmy do domów z wdzięcznością i pokojem w sercu. Te dwa dni przypomniały nam, jak wielkim darem jest bycie razem – we wspólnej modlitwie, rozmowie i zwyczajnej obecności. To właśnie w takich chwilach rodzi się prawdziwa wspólnota, która umacnia wiarę i daje siłę do codziennego życia. Dziękujemy wszystkim za obecność, życzliwość i otwarte serca. Niech Bóg sprawi, aby owoce tego spotkania towarzyszyły nam jeszcze przez długi czas.
